strona internetowa powiatu wołowskiego

Piastowski Wołów – stolica powiatu, a wcześniej księstwa, łączy bogate dzieje z urokiem małych dolnośląskich miasteczek. Otoczony lasami zauroczy zachowanym klasycznym stylem urbanistycznym, wieloma jak na, bądź co bądź, małe miasteczko zabytkami i sielską atmosferą leniwie płynącego życia. Jego historia sięga początków XII w, kiedy to Władysław II Wygnaniec nakazał budowę drewnianego zamku nad rzeką Juszką – protoplasty późniejszego Zamku Piastowskiego. Miasto otrzymało prawa miejskie ok. 1285r. Według podania herb i nazwę zawdzięczamy… ucieczce stada wołów podczas drzemki pastuszka. Odnalazł je na łące o najbujniejszej i najbardziej soczystej trawie w całej okolicy. Urzeczony jej widokiem, pastuszek postanowił osiedlić się tu – później dołączyli inni i z czasem powstało miasto nazwane Wołowem na cześć zwierząt, które je odkryły.
Zamek Piastowski, jeden z najstarszych obiektów miasta i całego powiatu, to dziś trzykondygnacyjny budynek z ok. 15-metrową wieżą.

Drewniany, dwunastowieczny gród z biegiem czasu zmieniał swoją formę. We wnętrzach zachowały się renesansowe sklepienia, a także oryginalny, piaskowy portal z piastowskim orłem i płaskorzeźbami aniołów (wcześniej w zamku znajdowała się katolicka kaplica). Nad bramą w murze południowym podziwiać można herbowy kartusz.

Warto również zwrócić uwagę na, niedawno odrestaurowaną, barokową figurę maryjną z XVII w. zdobiącą zamkowy plac. Maria z aureolą była uznawana za jedną z najpiękniejszych figur na Śląsku.

Wołowski zamek, w którym dziś mieści się Starostwo Powiatowe, jest jednym z nielicznych zamków piastowskich zachowanych w tak dobrym stanie. Zazwyczaj, w godzinach pracy urzędu, możliwe jest wejście na wieżę, by podziwiać piękną panoramę miasta i okolic. Przy dobrej pogodzie widoczny jest nawet masyw Ślęży!

Niedaleko zamku znajduje się rynek z historycznym ratuszem. W centrum na uwagę zasługuje charakterystyczny dla średniowiecza układ urbanistyczny (w niewielu miejscowościach jest on tak dobrze zachowany) oraz barokowe i klasycystyczne kamieniczki (warto zajrzeć na ulicę Wrocławską). Jedna z najciekawszych, z pięknym portalem i zegarem słonecznym, znajduje się na południowo-wschodnim rogu rynku. Tu wyróżnia się jednak przede wszystkim piękny budynek ratusza. Szczególnie atrakcyjna jest południowa fasada z barokowymi dwubiegunowymi schodami i portalem z kartuszem, figurą św. Jana Nepomucena oraz kamiennymi średniowiecznymi znakami cechowymi. Częścią ratusza był też kiedyś budynek Wagi Miejskiej – od XVIII w. znajdowała się tu dwuramienna waga (obecnie przechowywana w Sali Ślubów). Charakterystyczną cechą wołowskiego rynku jest także duża szachownica z kilkudziesięciocentymetrowymi figurami – partyjka szachów w sercu miasta, rozgrywana zarówno przez młodszych jak i starszych amatorów tej gry, jest już od wielu lat nieodzownym elementem letnich popołudni i wieczorów. W Wołowie nie może zabraknąć oczywiście pomnika wołowskich wołów – „wieńczy” on udanie fragmenty średniowiecznych murów obronnych.

Z dwóch historycznych kościołów górujących nad miastem, młodszy – p.w. św. Karola Boromeusza – został wybudowany w l. 1712-1722. Świątynia była miejscem, gdzie Karmelici zgromadzili wiele cennych ksiąg – na przełomie XVIII i XIX w. biblioteka liczyła ponad 1500 tomów. Obecnie można podziwiać w niej wiele oryginalnych barokowych elementów, np. rokokowy ołtarz główny z obrazem Wniebowzięcie św. Karola Boromeusza autorstwa Bernarda Krausego, zwanego „małym Willmannem” czy rzeźbioną ambonę z figurą Boga Ojca w zwieńczeniu. Historia starszego z kościołów sięga XIV w. Patronem świątyni jest św. Wawrzyniec, a została ona ufundowana przez Henryka III Głogowskiego. Kościół wielokrotnie był niszczony przez pożary i wojny. Przebudowany w l. 1471-1483 uzyskał charakter późnogotycki. Był wtedy najbardziej okazałą budowlą i ozdobą Wołowa. Dziś warto zwrócić uwagę na renesansowe i barokowe epitafia mieszczan wołowskich znajdujące się zarówno wewnątrz jak na murach kościoła. Największym skarbem Wawrzyńca są jednak unikatowe organy autorstwa jednego z najwybitniejszych budowniczych śląskich, Adama Horatio Caspariniego. Ich budowa datowana jest na 1715-1717 r. Zachował się bogato zdobiony prospekt, wiele oryginalnych piszczałek oraz elementów wewnątrz organów. Od 2001r. w kościele organizowany jest Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej Cantus Organi.